در این جا سیاره ای هست روشن از انوار شمع

رضادیلمی - چهارشنبه و پنج شنبه 18 و 19 اسفندماه 1395 شمعی افروخته شد که قرار است تا دیرگاهی دیگر دل هامان را گرم نگاه دارد و امید را زنده و هیجانِ هوشیارِ هنر را در هوای جان مان سرزنده کند. سیاره خاک گرفته ما خوزستان است؛ که روزگاری نشید اَبدال و آگاهان در آن خاموشی نداشت و هر روزِ همیشه اش ترانه ای تازه و نوایی نو ساز می شد. از هفته پیش جسته و گریخته نامی زمزمه می شد و عکس هایی در فضای مجازی دست به دست می گشت، تصاویری از پرفورمنس ها و چیدمان های خیره کننده، فضاسازی های فاخر برای نمایاندن آثار ارزش مند جهان در موزه های بزرگ دنیا و نمایشگاه های باشکوه؛ حجم های غریب و رنگ های زلال و بر تارَک این تصاویر تابان؛ نام استاد بیژن بصیری. نام یک ایرانی به عنوان خالق آثاری در کلاس جهانی، باور نکردنی بود تصوّر حضور چنان هنرمندی و ارائه آثارش در خوزستان. جستجوها در گوگل فراوانی گرفت، هنرمندان تجسمی شنیده ها و دانسته ها و احتمالات را با یکدیگر به اشتراک می گذاشتند و مکرر می کردند، تنها زمانی لبخندها گٌل انداخت و امیدواری جوانه زد که اسمِ مردِ کارهای بزرگ؛ مبتکر جشنواره بی بدیل تئاتر ...