رفاه روان شناختی شهروندان، نیاز کلان شهرهای امروز ایران

الهام فخاری- زیستگاه آدمی زمینه ساز بالندگی و یادگیری های او و بستر کنش و واکنش های تعاملی است. زیستگاه ها از سوی مردم برگزیده، دگرگون و ساده یا پیچیده می شوند. روستاها در مقایسه با شهرها زیستگاه های طبیعی تر و کمتر دستکاری شده هستند. با این همه آدمی طبیعت را برای آسایش و بهزیستی خود دگرگون کرده است، سرپناه ساخته، دیوارها و مرزهایی بنیان نهاده و ابزارهایی فراهم آورده است. کالبد سکونتگاه ها برگرفته از نگاه و اندیشه طراح و سازندگان آنها متفاوت است. کالبدهای شهری و روستایی فضای زیست روزمره مردم را فراهم ساخته اند و بر فضای روان شناختی و سلامت روانی افراد اثرگذار هستند. طراحی و ساخت و سازهای سکونتگاه ها باید با توجه به نیازهای روان شناختی و برای سلامت روانی ساکنان انجام شود. چشم پوشی از اهمیت رفاه روان شناختی به افزایش آسیب های روانی و ناهنجاری های اجتماعی می انجامد. بدین گونه زیستگاه به بستر دشواری آفرین تبدیل شده و چرخه آسیب زایی را رقم زده است. تنش زایی پیوسته و پی در پی، نبود یا کمبود فاصله فردی در خیابان ها، خانه و محل کار به دلیل ازدحام جمعیت، نابرخورداری از فضاهای باز و طبیعی ...