آداب مدیریت در ملأعام

باید تأکید کرد که این تحول تنها به اتفاقی مثلِ پلاسکو محدود نمی شود. بلکه اغلب موضوعات و مسائل کشور و کنش و واکنشِ مدیران در سطوح مختلف به این وضع مبتلا شده اند؛ از مذاکرات حساس هسته ای میان ایران و ۱+۵ تا مشاجره وزیر و فرماندار بدره و از جزئیات مراسم تشییع پیکر رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام تا کتک خوردن دستفروشی در فومن، همگی با هر مقیاس و اهمیتی به محضر مردم می آید و در دادگاه افکار عمومی به دقت درباره آن بحث و قضاوت می شود. این وضعیت جدید را می توان ناشی از تمنای جامعه برای اداره اموراتش در ملأ عام دانست. به اعتبار این تمنا دستگاه مدیریت کشور خواه ناخواه ناگزیر است برخلاف تمایل و عادت قدیم، در محضر عمومی و زیر نگاه تیزبین جامعه به انجام وظایفش بپردازد. این در حالی است که تا کمتر از یک دهه پیش قاعده بر این بود که مسائل پشت درهای بسته توسط مسئولان حل و فصل شود و به اجرا درآید و تا مدت ها و شاید هیچگاه جامعه از آن مطلع نشود یا به اطلاعات رسمی ارائه شده اکتفا نماید. طبیعتاً بسیاری از مدیران و عمده ساز و کارهای مدیریتی کشور هنوز این تحول را باور نکرده یا قصد پذیرفتن آن را ...