آیین دف شهید شده است

مهربانو ابدی دوست خبر نگار ادب و هنر آشنایی شما با این ساز به چه زمانی برمی گردد؟ متولد سنندج هستم. از بچگی و از دوران پنج سالگی از خانقاه های سنندج پرورش یافتم و با دف آشنا شدم و چون از همان کودکی علاقه خاصی به سازهای کوبه ای (تمبک، دایره، ضرب آهنی، تیم پو و...) داشتم چون طنین آن صدای الله را می داد بسیار جذب این ساز شدم. جایگاه دف نوازی چطور بود؟ دف را بیشتر عارفان و اهل سلوک در مجالس ذکر خداوند استفاده می کنند و برای ساز دف یک تقدس خاص قائل هستند که حتی هنگام پاره شدن پوست می گویند که دف شهید شده، به خاطر صوت طنین الله و امامان است که اهل عرفان نام «دف شهید شده است» را به این ساز لقب داده اند. از چه زمانی به طور جدی کار را دنبال کردید؟ در سال 71-70 در تهران با استاد محمدرضا لطفی آشنا شدم و در همان زمان به دعوت استاد لطفی در آموزشگاه مکتب خانه میرزا عبدالله شروع به تدریس کردم و ثمره همکاری ام با گروه شیدا آلبوم «یادواره» استاد نورعلی برومند بود. شما در نوازندگی سبک چه کسی را دنبال می کنید؟ من استادی نداشتم. فقط با چشم و دل خود این کار را یاد گرفته ام. مدرسی آن زمان ...